Zoeken


Informatie

Perennis sancti Thomae Aquinatis sententiarum novitas

De publicatie van de pauselijke encycliek Aeterni Patris (1879) luidde het begin in van een heropleving van het denken van Sint-Thomas van Aquino en de traditie van het thomisme. In de Lage Landen gaat deze traditie terug tot zijn medebroeder Willem van Moerbeke. De resultaten van deze heropleving kan men vinden in de werken van internationaal vermaarde thomisten als J.V. de Groot OP (1848-1922), Mgr. L. De Raeymaeker (1895-1970), Jan H. Walgrave OP (1911-1986) en C. Vansteenkiste OP (1910-1997).

Verscheidene impulsen, waaronder niet het minste de encycliek Fides et Ratio (1998), hebben de voorbije decennia bijgedragen aan een hernieuwde belangstelling voor het denken van de Doctor Communis. Dit heeft concreet vorm gekregen in de vele buitenlandse verenigingen, instellingen en publicatie-organen die niet enkel de vruchten van historisch onderzoek maar ook de systematische relevantie van de wijsbegeerte en de theologie van Sint-Thomas naar voren brengen. Een belangrijke rol hierin komt toe aan de Società Internazionale Tommaso d’Aquino, opgericht in 1976 ter ondersteuning van deze initiatieven.

Het Nederlands Thomas Genootschap stelt zich als opgave om in de Lage Landen tot een grondige en eigentijdse studie van het werk van Sint-Thomas te komen. Wij beogen de fundamentele, hedendaagse vraagstukken in de gebieden van de wijsbegeerte en de theologie in het licht van Sint-Thomas' leer uit te werken en te verhelderen.

In deze opdracht weten wij ons gesteund door de woorden van Johannes Paulus II die reeds in 1979 sprak over Sint-Thomas’ “geest van openheid en universaliteit, kenmerken die moeilijk te vinden zijn in vele stromingen van het hedendaagse denken.” Het is deze openheid, gefundeerd op een zijnsfilosofie en de objectiviteit van de waarheid, die andere denkstromingen met een gelijkaardig fundament tot “natuurlijke bondgenoten” van Sint-Thomas kunnen maken. Dezelfde fundamenten maken de wijsbegeerte van Sint-Thomas bijzonder geschikt om het geloof te verhelderen en in het bijzonder wijst Johannes Paulus II naar de antropologie van Sint-Thomas in relatie tot de verheldering van het verlossingsmysterie van Christus. “Is de christologie niet het fundament en de eerste voorwaarde voor de uitwerking van een meer volledige antropologie? We mogen inderdaad niet vergeten dat enkel Christus de mens voor zichzelf volledig onthult.”

Wij stellen ons dan ook onder de leiddraad van Sint-Thomas als Doctor Humanitatis, een titel die Johannes Paulus II aan Sint-Thomas gaf “omdat hij altijd bereid was de waarden van alle culturen te ontvangen.”

Free counter and web stats